Đekna
Đekna još nije umrla, a ka’ će ne znamo
Miodraga Karadžića i Živka Nikolića
Podeli:
Mirko Radonjić
Aleksandar Anđelić
Lina Leković
Ilija Gajević
Mirko Radonjić
asistent režije
Damjan Pejanović
Nina Martinović
Igraju
Vule Marković
Pavle Novaković
Maša Labudović
Jelena Laban
Anja Misović
Jelica Vukčević
Produkcija: Kraljevsko pozorište „Zetski dom“, Crna Gora
Trajanje: 75 minuta
Fotografija: Duško Miljanić
“Đekna” Miodraga Karadžića
Miodrag Karadžić je već svojim prvim komedijama koje su u kratkom roku nastajale jedna za drugom stekao ime najboljeg crnogorskog komediografa. Njegov drugi komad Đekna još nije umrla, a ka’ će ne znamo napisan je i scensku praizvedbu imao početkom osamdesetih. Krajem te decenije „raspisan” je u scenario za TV seriju koju je režirao Živko Nikolić. Živka Nikolića ne pominjem tek tako, zbog slave koju je stekao svojim filmovima; svijet Karadžićevih drama i njegov autorski svjetonazor najbliži su upravo svjetonazoru i filmskoj estetici Živka Nikolića. Karadžić iz jezika crpi dramatsku silinu i njime aktivira mehanizme tragičkog, koje, kao i Nikolić filmskim jezikom, ukriva ispod grotesknog humora i jezičkih kalambura. Razarajućim humorom Karadžić „detronizuje” do tada važeću, dominirajuću „patriotsko-epsku” poetiku u crnogorskoj dramaturgiji. Nikada se tako prije njega u dramskoj književnosti nije razbijao stereotip o epskom Crnogorcu i floskule o „čojstvu i junaštvu”.
Tematska uporišta Karadžićevog svijeta zasnovana su na „demitizaciji morala, ljubavi, smrti, političkog bića” (Goran Bulajić), a filmski postupak kojim struktuira svoje komedije čini ga inovativnim u okvirima crnogorske dramske literature. Iako se na prvi pogled doima da su dijalektski i lokalno obojeni jezik i humor njegovih grotesknih komedija neprevodivi, ostaje činjenica da je Miodrag Karadžić ipak jedan od najprevođenijih crnogorskih dramskih pisaca.
Ljubomir Đurković
Predgovor knjizi POSLIJE HAMLETA – izbor iz crnogorske drame
(Dubrovnik – Kotor – Podgorica, 2011)
O reditelju
Mirko Radonjić, rođen je 1984. godine u Podgorici. Završio slikarstvo na Fakultetu likovnih umjetnosti, te pozorišnu režiju na Fakultetu dramskih umjetnosti, na Cetinju. Kao pozorišni reditelj sarađuje sa pozorištima u zemlji i regionu, a jedan je od značajnijih predstavnika nezavisne scene u Crnoj Gori. Među njegove značajnije režije ubrajaju se: Čarobni brijeg Tomasa Mana (Dramski studio „Prazan prostor“, FDU Cetinje, KotorArt); Mjera za mjeru Vilijama Šekspira (Sarajevski ratni teatar, BiH); Ujka Vanja A. P. Čehova (Crnogorsko narodno pozorište, Podgorica); Banović Strahinja, Starac Milija / Borislav Mihajlović Mihiz (Narodno pozorište Subotica, Drama na mađarskom jeziku); Ana Karenjina, L. N. Tolstoj (Dramski studio „Prazan prostor“, Kraljevsko pozorište “Zetski dom” Cetinje); Pseće godine Gintera Grasa (Teatar „Studio K“, Budimpešta, Mađarska); Tristram Šendi Lorensa Sterna (Narodno pozorište Subotica, Drama na mađarskom jeziku); Lagarije – Čas o surogatu, prema motivima animiranog filma Surogat Dušana Vukotića (KC „Nikola Đurković“, Kotorski festival pozorišta za djecu); Sobe Ilije Đurovića (Dramski studio „Prazan prostor“); Sin Mirjane Medojević (Kraljevsko pozorište „Zetski dom“, Cetinje).
Predstave su mu izvođene i nagrađivane na festivalima u Crnoj Gori, Srbiji, Bosni i Hercegovini, Bugarskoj, Hrvatskoj, Slovačkoj.
Pored režije, bavi se još i dizajnom scene i svetla, a od 2014. godine jedan je od predavača u Dramskom studiju „Prazan prostor“, gde vodi dramske radionice sa decom i mladima. Kroz formu primenjenog pozorišta kao autor i mentor radio je na više projekata koji su uključivali ranjive i marginalizovane grupe.
