Tanja Šljivar je dramska autorka. Rođena je u Banjaluci, i studirala je dramaturgiju u Beogradu, kao i primenjene pozorišne studije u Gisenu, Nemačka.

    Drame su joj izvođene, objavljivane i scenski čitane u Bosni i Hercegovini (BNP Zenica); Srbiji (Atelje 212, Narodno pozorište Beograd, Narodno pozorište Užice, BITEF teatar); Nemačkoj (Nemačko pozorište Berlin, Dramsko pozorište u Štutgartu, Dramsko pozorište Dortmund, Teatar Paderborn, Teatar „Maksim Gorki“ Berlin, Teatar Osnabrik), Poljskoj, Finskoj, Hrvatskoj, Italiji, Albaniji, Španiji, Austriji i Slovačkoj. Pored drama piše i filmske scenarije, kratke priče teorijske tekstove, libreta (Državna opera u Štutgartu) i tekstove za projekte iz vizuelnih umetnosti. Dobitnica je Sterijine nagrade za tekst savremene drame, kao i dve nagrade ,,Miodrag Žalica’’, te nagrade ,,Borislav Mihajlović Mihiz’’. Tokom 2019. godine radila je kao direktorka Drame u Narodnom pozorištu u Beogradu. Bila je gošća književnih i scenarističkih rezidencija u Splitu, Prištini, Beču, Gracu, Pragu, Budimpešti, Majorci, Berlinu i Bukureštu. Predaje dramsko pisanje kao docentkinja na FDU u Beogradu, a kao gošća i na Univerzitetu primenjenih umetnosti u Beču, i Akademiji umjetnosti u Banjaluci.

    Prvi roman objavila je u proleće 2026. godine u izdavačkoj kući „Zurkamp“ u Berlinu.

Bojan Đorđev je pozorišni reditelj iz Beograda, obrazovan u polju pozorišne režije i teorije umetnosti u Beogradu na Fakultetu dramskih umetnosti i Univerzitetu umetnosti i Amsterdamu na DasArtsu. U Beogradu (Atelje 212, Bitef teatar, CZKD, Malo pozorište „Duško Radović“, JDP i Narodno pozorište), Zagrebu (ZKM) i Gracu (Štajerska jesen) inscenirao tekstove T. Šljivar, G. Ferčeca, I. Sajko, A. Čelestinija, V. Vulf, E. Gibera, E. Jelinek, Dž. Džojsa, ali i četiri opere, uključujući i Derišta (Les enfants terribles) Ž. Koktoa / F. Glasa. U nezavisnoj performans praksi istražuje performativne formate marksističke misli, umetničko i kulturno nasleđe levice i eksperimentalne tekstualne forme, a radove, pored Beograda, prikazuje i u Berlinu, Briselu, Amsterdamu, Njujorku, Šangaju, Beču, Cirihu, Lisabonu, Zagrebu, Rijeci, Ljubljani…

    Jedan je od osnivača platforme Teorija koja Hoda i TkH časopisa za teoriju izvođačkih umetnosti 2001-2017. Sa Sinišom Ilićem kurirao 21. Memorijal Nadežde Petrović u Čačku 2022; sa Majom Mirković i Sinišom Ilićem, Radove na sceni, nastup Srbije na 14. Kvadrijenalu scenskog dizajna i scenskog prostora u Pragu 2019; i ko-kurirao Liquid Becomings – Evropski paviljon ECF 2024 Beograd–Lisabon.